Dit werk van Coby Brinkers is afgeleid van de klassieke stoelvorm. Vier poten, een zitvlak en een rugleuning. Een eenvoudige vorm die zo vanzelfsprekend is dat men er zelden bij stil staat. Zij gaat uit van deze overbekende vorm, maar transformeert deze tot een spannende verkenning van vlakken en ruimte, richting en beweging. De toeschouwer herkent deze vorm direct als stoel, maar op hetzelfde moment realiseert hij zich al dat deze niet bedoeld is om op te zitten. Het geheel vertelt een heel ander verhaal. De stoel is robuust, staat trots overeind, maar vanuit een ander gezichtspunt is hij asymmetrisch en loopt hij zelfs weg.
Hij loopt mee met de mensen op het plein alsof hijzelf ook op weg is.